by ஆசிரியர்

இரும்பு

மே

இரும்பு ஓர் உலோகத் தனிமம் ஆகும்.
பூமியின் மேற்பரப்பில் அதிக அளவில் கிடைக்கும் உலோகத் தனிமங்களில் இரும்பு நான்காவது இடத்தைப் பெற்றுள்ளது.
இரும்பு தரையில் மட்டுமின்றி, நீரிலும் இரத்தத்திலும் இரும்புச் சேர்மங்களாக அமைந்துள்ளது.
ஆக்சிஜன், மண், கல் போன்றவற்றுடன் கலந்து காணப்படும் கலப்புப் பொருள் இரும்புத் தாது எனப்படுகிறது.
5,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எகிப்தியர்கள் இரும்பாலான நகைகளை அணிந்திருந்ததாக வரலாற்றுக் குறிப்பு உள்ளது.
மனித நாகரிகத்தின் முதிர்ச்சிக் காலத்தை இரும்புக்காலம் என மானிடவியல் அறிஞர் கூறுவர்.
பண்டைக் காலம் முதலே இந்தியரும் சீனரும் அன்றாட வாழ்வில் இரும்பாலான பொருட்களைப் பயன்படுத்தி உள்ளனர்.
கி.மு. 300க்கு முன்னரே எகிப்தியர்களும் சிரியர்களும் இரும்பால் செய்யப்பட்ட பல பொருள்களைப் பயன்படுத்தி உள்ளனர்.
இந்தியர்கள் இரும்பைப் பிரித்தெடுக்கும் முறையிலும், எஃகு தயாரிப்பிலும் சிறந்து விளங்கியுள்ளனர்.
இரும்பைத் தாதுவிலிருந்து பிரித்து எடுக்க உதவும் உலைக்கு ஊது உலை என்று பெயர்.
ஆக்சைடுகளும், கார்பனேட்டுகளும் முக்கிய இரும்புத்தாதுக்கள் ஆகும்.
இரும்பு ஆக்சைடுகள் கரியுடன் கலந்து உலோகம் பிரித்து எடுக்கப்படுகிறது.
இரும்பு, வார்ப்பிரும்பு (Cast iron),, தேனிரும்பு (Wrought iron), எஃகு (Steel) என மூவகையாகப் பிரிக்கப்படுகிறது.
தேனிரும்பு சற்று வளைந்து கொடுக்கும் தன்மை உடையது.
ஜாம்ஷெட்பூர், துர்க்காபூர், பிலாய், ரூர்கேலா, பத்ராவதி, பொக்காரோ, சேலம் (தமிழ்நாடு) போன்ற இடங்களில் பெரிய இரும்புத் தொழிற்சாலைகள் அமைந்துள்ளன.
இந்தியாவில் 1757.3 கோடி டன் இரும்பு இருப்பதாக கணக்கிடப்பட்டுள்ளது.
இரும்புடன் தேவையான அளவு கரியைச் (கார்பன்) சேர்ப்பதால் எஃகு கிடைக்கும்.
எஃகு இரும்பைவிடப் பல மடங்கு கடினமானது; உறுதியானது. எளிதில் துருப்பிடிக்காதது.